Previous Article Next Article Homilie Pater Piet 13 januari 2019 : Doopsel van de Heer
Posted in Homilie

Homilie Pater Piet 13 januari 2019 : Doopsel van de Heer

Homilie Pater Piet 13 januari 2019 : Doopsel van de Heer Posted on 13 januari 2019

DOOPSEL VAN DE HEER – C – cyclus (Lc. 3,15-22)

Die doop van Jezus in de Jordaan was een onderdompeling in fris water te midden van de droge woestijn. Het is onderduiken en weer boven komen. Het is herboren worden uit water dat nieuw leven geeft.

Een menselijk hart vol van Gods Liefde.

”Gods Geest zweefde over de wateren”, staat er aan het begin van het boek der schepping. Gods Geest daalde neer over Jezus, staat er in dit evangelie. Jezus is vervuld van Gods Geest. Hij wordt genoemd: ”Liefste zoon van God, een man naar Gods hart”. Een mooiere naam is er niet. Een betere mens was er niet. Jezus van Nazaret: Gods geliefde, eigen Zoon. Menselijk evenbeeld van God. Een menselijk hart vol van Gods Liefde.

De Doop van Jezus in de Jordaan wordt door alle Evangelisten belicht. De apostolische gemeenschap hield de Doop van de Heer voor heel belangrijk. Bij die gelegenheid heeft namelijk voor het eerst in de geschiedenis de openbaring van het mysterie van de Drie-eenheid op duidelijke en complete manier plaats gevonden: God de Vader, God, de Zoon en God, de H. Geest!

Doopsel van Bloed op het Kruis.

Maar ook is vanaf die gebeurtenis het openbare dienstwerk van Jezus langs de wegen van Palestina begonnen. Jezus openbaarde de onvoorwaardelijke liefde van God, zijn Vader. Hij nam het op voor kleine mensen. Voor zondaars en onreinen. Hij genas zoveel zieken. Hij was de dienaar die de voeten waste. Hij ging het gruwelijke kruis niet uit de weg. De zending die hij kreeg bij zijn Doop in de Jordaan hield in dat hij bereid was lijdende dienaar van Jahweh te zijn. Die zending is hij trouw gebleven tot het uiterste.

Want de Doop van Jezus in de Jordaan is een al voorafnemen van zijn Doopsel van Bloed op het Kruis. Het is ook een symbool van heel de werkzaamheid waarmee Jezus de Verlosser in de sacramenten het geluk van alle mensen zal bewerken.

Vandaar dat de overlevering van de kerkvaders een groot belang hechtte aan deze Doop van Jezus. Het is het oudste feest na dat van Pasen. “In de Doop van Jezus” – zingt vandaag de liturgie – “wordt de wereld geheiligd, zijn de zonden vergeven; door het water en door de Geest worden wij nieuwe schepselen”. Dat klinkt heel goed.

Ons christelijk doopsel is zo kostbaar.

Er is namelijk een nauwe samenhang tussen de Doop van Christus en ons eigen doopsel. Bij de Jordaan openen zich de hemelen om aan te geven dat Jezus ons tot bevrijder is geschonken. Wij kunnen die genade ontvangen dankzij ons christelijk doopsel. Het is als de nieuwe geboorte uit “water en Geest” (Joh. 3, 5). Daardoor worden wij ingevoegd in het mystieke Lichaam van Christus, dat de Kerk is. In het doopsel sterven en verrijzen wij met Hem, bekleden wij ons met Hem. Ons christelijk doopsel is zó kostbaar.

Dat kan een mooie doopselviering zijn. De jonge ouders hebben een keurig en kleurrijk boekje gemaakt. Er is stemmige muziek. Een kind draagt iets voor. Iedereen staat glimlachend en blij rond de doopvont. De priester spreekt ontroerende woorden. Nadien is er een gezellige koffietafel of babyborrel. Iedereen is gelukkig met het nieuwe leven. Dit kind zal later zijn doopbeloften hernieuwen. Alle christenen die met Pasen naar de H. Mis gaan hernieuwen hun doopbeloften om ernaar te blijven leven.

Zo kan het gebeuren dat we geheel onverwacht iemand ontmoeten van wie we zeggen: ”Dat is een mens naar Gods hart”. Deze mens gelijkt op Jezus. En dat we gegrepen worden, aangesproken.

Op bezoek in de rupsenschool !

Ik wil dit illustreren met een verhaal over de rupsenschool.

Ik neem je mee naar een bijzondere klas, waar nog niet veel mensen van gehoord hebben, nl de klas van juf Annick. Zij geeft les in de school van de rupsen. Want ja, zoals je weet of niet weet: ook rupsen gaan naar school. Ik geef toe, het zijn geen grote scholen. Ze zitten zelfs wat verscholen tussen het gras, maar het zijn groene scholen met een warme sfeer.

Juf Annick geeft godsdienst op zo’n rupsenschool. En ze doet dat met hart en ziel. Op een dag had juf Annick een bijzondere opdracht voor haar leerlingen. “Weet je”, zei ze, “ik zou graag hebben dat jullie de Bijbel zouden kennen – al die rijke woorden, verhalen, wijsheden en teksten. Voilà, hierbij geef ik elk van jullie allemaal een milieuvriendelijke bijbel gedrukt op papier van slablaadjes. Eet hem op, smak maar eens goed en laat het jullie smaken.”

De hele klas ging aan de slag. De blaadjes van de Bijbel werden zo door de leerlingen opgegeten. Behalve door Joris. Hij stak zijn vinger op: “Juf, ik kan het niet.”

Ik kan maar vier letters opeten.

Juf Annick kende Joris en ging naast hem zitten: “Als je de hele Bijbel niet kunt opeten, Joris, alle begrip, maar probeer dan ten minste vier letters te eten.” En Joris at vier letters op: de E, de V, de O en de L. Toen begon hij te wenen: “Ik zal de Bijbel nooit leren kennen, als ik maar vier letters kan opeten”, zo snikte hij. De juf gaf hem een zakdoekje om zijn tranen te drogen.
Daarna feliciteerde ze de hele klas dat ze de hele Bijbel zo flink hadden verwerkt. “Maar Joris heeft dat toch niet gedaan”, zo zei Ruben, “die heeft maar vier letters opgegeten.”

“Dat is juist”, zei de juf, “maar wat voor letters! Kijk maar eens: de E, de V, de O en de L. Zet die letters eens achterstevoren, Ruben, dan zie je het woord ‘love’. Dat is het Engelse woord voor liefde. En daar draait het om in wat God mét de Bijbel aan alle mensen van de hele wereld duidelijk maakt: ervaar dat God je liefheeft, heb elkaar lief. Toon op zoveel mogelijk manieren dat je elkaar graag ziet.”

De liefde geeft je vleugels.

Toen gingen ze samen rond de juf staan. Er volgde een groepsknuffel. “Kijk”, zei juf Annick, “nu zijn jullie rupsen, maar de liefde geeft je vleugels. Denk daar aan, als jullie zélf vlinders zullen worden, want de liefde mag en wil nooit stoppen.”

Juf Annick ging naar het bord en schreef in hoofdletters het woord
GE – LOVE – N. En vier letters van dat woord kleurde ze rood … nl: LOVE.

Zo toont deze jonge godsdienstlerares Annick hoe haar doopsel volop vrucht draagt en haar liefde haar vleugels geeft. Zo’n fijne, trouwe naastenliefde is ook jullie roeping. Juist door in de Bijbelteksten en in de H. Communie Jezus te blijven ontvangen, word je mooie vlinders van naastenliefde, vrouwen en mannen naar Gods hart, op de golflengte van je doopsel.

 

Download of print deze homilie als pdf

Overzicht van alle homilieën.