Homilie Pater Lukas Martens 2 juli 2023 : 13de zondag door het jaar A

Liefhebben vanuit Hem

Het is zo menselijk dat we de ene persoon meer liefhebben dan de andere. Bij de ene mens klikt het, bij de andere niet. Bij de ene mens voelen we ons gewaardeerd, erkend, veilig en mogen we onszelf zijn, bij een andere is het omgekeerd. Het onderscheid dat wij maken tussen mensen zegt meer over onszelf dan over de anderen. We hebben lief vanuit onszelf. In onze liefde voor de ander beminnen we een stuk onszelf. Dat is normaal en niet slecht, maar zo blijven we toch steken in onszelf. Als Jezus vraagt dat we Hem meer zouden liefhebben dan onze ouders of onze kinderen, dan betekent dit dat Hij niet past in ons lijstje van wie we meer of minder liefhebben. Hij gaat alles te boven. Hij is de mensgeworden, onvoorwaardelijke liefde van de Vader. Hij is Gever van alle leven, zonder Hem zijn we niets. Als we ons met Jezus verbonden weten kunnen we leren om mensen lief te hebben vanuit Hem, om lief te hebben zoals Hij liefheeft. We weten dat Jezus een voorkeurliefde had voor de armen, de zwakken, de verdrukten. Het is duidelijk dat onze liefde voor Jezus ons niet ontslaat van onze liefde en zorg voor onze familieleden. Integendeel met Jezus kunnen we hen met meer tederheid beminnen.

Context van vervolging

Maar we kunnen Jezus’ woorden begrijpen vanuit de context van toen. Wanneer Mattheus zijn evangelie schrijft, dan is dit vanuit een situatie van vervolging. Enkele verzen boven het evangelie van vandaag zegt Jezus: ‘De ene broer zal de andere uitleveren om hem te laten doden, en vaders zullen hetzelfde doen met hun kinderen, en kinderen zullen zich tegen hun ouders keren en hen ter dood laten brengen.’ En dat gebeurt ook vandaag in sommige landen.

Zijn kruis opnemen

Dan komen we bij de vraag van Jezus: ‘om ons kruis op te nemen en Hem te volgen’. Laten we ook hier even kijken naar de context van toen. Om het volk af te schrikken voor verzet gebruikten de Romeinen deze tactiek: wie zich tegen het regime verzette, werd aan een kruis gehangen en langs de weg omhoog geheven, soms honderd op een rij. Alle inwoners van Israël hebben dit gezien. Hoe gruwelijk ook, het behoorde tot het straatbeeld van toen. Christenen wisten dat Jezus volgen daarop kon uitlopen. Maar we kunnen het ook meer geestelijk opvatten. Zijn kruis opnemen is dan: alles wat uw plannen, uw verwachtingen, uw verlangens, uw gedachten doorkruist, proberen aanvaarden, verdragen, doorstaan. En verder doen, in Jezus’ spoor, in het vertrouwen dat ons kruis dragen, verenigd met Zijn kruis, ten goede komt aan allen, verlossende waarde krijgt.

Doop

En dan de paradox: ‘Wie zijn leven verliest omwille van Mij, zal het vinden’. Daarvoor kunnen we even overgaan naar de tweede lezing. Paulus spreekt daar over het doopsel als een sterven en begraven worden om op te staan tot een nieuw leven. In die tijd werd de dopeling helemaal kopje onder geduwd als beeld van het verdrinken, het sterven om dan uit het water op te staan, herboren tot een nieuwe mens. Je legt je oude leven af, met zijn zonden, met zijn zucht naar macht, geld en genot om een nieuw leven te beginnen naar het beeld van onze Schepper: liefde en gegevenheid.

Niet meer kunnen sterven

Dit is de betekenis van het doopsel: Iemand komt tot het besef hoe groot de liefde is waarmee God ons bemint. En hij vindt die liefde zo de moeite waard dat hij zegt: wat kan ik God teruggeven voor zoveel liefde? Ik geef aan Hem mijn leven. Hij is dat waard. Dat is het minste wat ik kan doen. Door die gave behoort men zichzelf niet meer toe, men leeft niet meer voor zichzelf, maar voor de Heer. Men bezit het eigen leven niet meer, dat laten we achter in het water van het doopsel. We zijn dus al gestorven en bezitten een leven waarover de dood geen macht meer heeft. Dat maakt dat men niet zo bang moet zijn van de dood. De fysieke dood zal wel komen, maar die kan niets afdoen aan ons perspectief van een eeuwig leven.

Gastvrijheid

Tenslotte komen we bij het thema van de gastvrijheid. En ook dat mogen we plaatsen in de context van het evangelie. Christenen waren aangewezen op elkaar, moesten elkaar ondersteunen. Rondtrekkende verkondigers ontvingen onderdak waar een christelijke gemeente was. Maar ook waren er christenen die door hun familie verstoten werden omwille van hun geloof en ook zij moesten dan rekenen op de ondersteuning van hun geloofsgenoten.

Eucharistie

In de Eucharistie is het Jezus die ons gastvrijheid aanbiedt. Doorheen zijn kruisoffer geeft Hij ons het beste wat er is: Hij geeft ons Zichzelf zodat wij door Hem thuis kunnen komen in de liefde van de Vader. Als wij Hem straks ontvangen in de communie: zullen wij Hem dan op onze beurt gastvrijheid aanbieden? Wat zullen we Hem geven? Wat is Hij ons waard? Ons hart, ons leven! Moge Maria ons helpen om Haar Zoon goed te ontvangen.

 

 

deze homilie als pdf

Overzicht van alle homilieën

Uitnodiging tot delen:

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven